اشک هایم

گره میخورد با قطره های باران

تا شرمساری ام

از گریستن

پنهان گردد

و لبخندم

بر لبانم مومیایی میشود

تا نسلهای هزاره ی بعد

راز همای رمیده ام را

گمانه بزنند

ای کاشفان دفینه ی من!

من از هزار سال پیشتر

این کشف را بر شما

تبریک میگویم!

 

سلام دوستان

بخشی از این شعر را در کامنتی برای" دختربارونی" نوشته ام .به هر حال  علاقه ی ایشان به باران

بر کسی پوشیده نیست و من هم زادگاهم باران است و هم اینکه در دیار باران زندگی میکنم. امیدوارم از طراوت باران بی نصیب نباشید.

عاکف